Ustawa o elektrośmieciach

6 października 2015 r. Prezydent podpisał ustawę o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym 

1 stycznia 2016 r. wejdzie w życie nowa ustawa o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, która wdraża unijną dyrektywę 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE).

Głównym celem wprowadzenia nowych przepisów jest poprawa funkcjonowania systemu zbierania i przetwarzania zużytego sprzętu. Ustawa określa podmioty, którym należy przekazać zużyty sprzęt, zasady na jakich odbywa się jego przekazanie oraz obowiązki dystrybutorów, podmiotów prowadzących punkt sprzedaży oraz zbierających zużyty sprzęt.

Nowa regulacja to ukłon w stronę konsumentów, aby zachęcić ich do zwrotu zużytego sprzętu. Co prawda, nakłada na posiadacza zużytego sprzętu obowiązek przekazania go podmiotom uprawnionym do zbierania zużytego sprzętu, jednakże obowiązek ten pozbawiony jest sankcji, w związku z tym zasadniczą rolę odgrywa tu wola posiadacza. Ułatwienia dla konsumentów rodzą jednak dodatkowe obowiązki dla podmiotów wprowadzających na rynek sprzęt elektryczny i elektroniczny.

Nowe przepisy realizują zasadę rozszerzonej odpowiedzialności producenta/ wprowadzającego sprzęt za odpady, powstające z produktów, które wprowadził na rynek. Zgodnie z ustawą wprowadzający sprzęt będą od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. zobowiązani do osiągnięcia minimalnego rocznego poziomu zbierania zużytego sprzętu, wynoszącego nie mniej niż 40% masy sprzętu wprowadzonego do obrotu w 3 poprzednich latach kalendarzowych (średnioroczna masa sprzętu) oraz co najmniej 50% masy sprzętu wielkogabarytowego, którego którykolwiek z zewnętrznych wymiarów przekracza 50 cm. Od 2021 roku poziom ten ma wzrosnąć do 65% w stosunku do sprzętu wprowadzonego do obrotu albo 85% masy sprzętu wytworzonego na terytorium kraju.

Ustawa w bardzo szeroki sposób definiuje sprzęt elektryczny i elektroniczny przeznaczony dla gospodarstw domowych przez który rozumie się sprzęt, który może być używany w gospodarstwach domowych, jak i przez użytkowników innych niż gospodarstwa domowe. Od stycznia 2018 r., zostanie wprowadzony podział sprzętu elektrycznego i elektronicznego na 6 następujących grup:

  1. Sprzęt działający na zasadzie wymiany temperatury;
  2. Ekrany, monitory i sprzęt zawierający ekrany o powierzchni większej 100 cm2;
  3. Lampy;
  4. Sprzęt wielkogabarytowy, którego którykolwiek z zewnętrznych wymiarów przekracza 50 cm;
  5. Sprzęt małogabarytowy, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 50 cm;
  6. Małogabarytowy sprzęt informatyczny i telekomunikacyjny, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 50 cm.

Określając podmioty na które zostają nałożone nowe obowiązki, ustawa wprowadza szeroką definicję dystrybutora, przez którego rozumie się osobę fizyczną, jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej lub osobę prawną w łańcuchu dostaw, która udostępnia na rynku sprzęt. Dystrybutor może być jednocześnie wprowadzającym sprzęt. Z kolei wprowadzający sprzęt to osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej która produkuje, odsprzedaje lub wprowadza do krajowego obrotu sprzęt elektryczny i elektroniczny.

W myśl nowych przepisów, przedsiębiorcy, prowadzący działalność w zakresie sprzedaży sprzętu elektrycznego i elektronicznego, którzy posiadają jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży detalicznej powyżej 400 m2 (powierzchnia sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych) są zobowiązani do nieodpłatnego przyjmowania w tej jednostce lub jej bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm. Zwrot takiego sprzętu nie wiąże się z koniecznością zakupu nowego urządzenia. Sprzedawca oraz prowadzący punkt serwisowy mogą odmówić przyjęcia zużytego sprzętu, który ze względu na jego zanieczyszczenie stwarza zagrożenie dla zdrowia lub życia osób przyjmujących ten sprzęt. Sprzedawcy są również zobowiązani do poinformowania nabywców o możliwości nieodpłatnego przekazania sprzętu.

Nowymi przepisami ustanowiony został również obowiązek nieodpłatnego przyjęcia przez przedsiębiorcę zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, o ile jest on tego samego rodzaju i pełni te same funkcje co ten sprzedawany. Oznacza to, że sprzedawca jest nie tylko zobowiązany do przyjęcia w punkcie sprzedaży starego sprzętu ale również do jego odbioru w miejscu dostawy nowego towaru. Przykładowo, kupując nową pralkę klient może oddać swoje stare urządzenie do sklepu ale może skorzystać również  z opcji dostawy i wtedy sprzedawca, dostarczając zamówioną pralkę, zobowiązany będzie odebrać od niego starą bez żadnych dodatkowych opłat.

Inną istotną zmianą jest zakaz zbierania niekompletnego sprzętu podmiotom innym niż te wymienione w ustawie czyli zakładom przetwarzania, odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości oraz punktom selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Zakaz ten ma ograniczyć nielegalny demontaż elektroniki.

Sprzedawcy ignorujący ustawowe obowiązki mogą spodziewać się surowych kar. W miejsce dotychczasowych kar grzywny wprowadzono administracyjne kary pieniężne wynoszące od 5.000 zł do 1.000.000 zł w zależności od rangi naruszenia przepisów. Sankcję wymierza w drodze decyzji wojewódzki inspektor inspekcji handlowej.

Zmianie ulęgną również przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej regulujące kwestie niezapowiedzianych kontroli podmiotów gospodarczych. W nowym stanie prawnym Inspekcja Ochrony Środowiska, marszałek województwa oraz starosta będą mogli bez wcześniejszej zapowiedzi przeprowadzić kontrolę przedsiębiorcy zbierającego i przetwarzającego zużyty sprzęt.

Nowe rozwiązania mają przyczynić się do zwiększenia masy zbieranego zu­żytego sprzętu oraz usprawnienia procesu przetwarzania elektroodpadów. Głównym zamysłem ustawodawcy jest skłonienie producentów do projektowania  sprzętu elektronicznego w sposób ułatwiający jego recykling. Ustawa niesie za sobą również duże zmiany dla sprzedawców, zwłaszcza dla tych prowadzących sprzedaż internetową, którzy będą musieli ponieść dodatkowe koszty, związane z odbiorem oraz przechowywaniem zużytego sprzętu.

 

Zapostowane w Blog

Zakładowy żłobek, klub dla dzieci oraz przedszkole w świetle przepisów podatkowych wchodzących w życie 1 stycznie 2016 r.

Od 1 stycznia 2016 r. zacznie obowiązywać nowelizacja ustaw o PIT i CIT[1], której celem jest wprowadzenie specjalnych ulg dla podatników podatku dochodowego na tworzenie przyzakładowych żłobków i przedszkoli.[2] Dla przedsiębiorców istotna powinna być informacja, że ustawodawca postanowił przyznać pracodawcom dodatkowe preferencje w przypadku tworzenia przyzakładowych żłobków, klubów dziecięcych, przedszkoli oraz ponoszenia określonych świadczeń. W chwili obecnej istnieje bowiem jedynie możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z tworzeniem i utrzymaniem tego typu placówek, jeśli środki, z których je sfinansowano pochodzą ze środków obrotowych, a nie z ZFŚS, choć możliwość ta nie wynika wprost z przepisów. Preferencje te mają być bodźcem motywującym pracodawców do tworzenia tego typu miejsc dla dzieci swoich pracowników.

Dla pracowników będących rodzicami istotne natomiast jest, że wspomniana nowelizacja wprowadza dla nich zwolnienie w przypadku otrzymania świadczeń od pracodawcy dotyczących uczęszczania dziecka do żłobka, klubu dla dzieci lub przedszkola. Zwolnienie to dotyczy świadczeń, które nie zostały sfinansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (ZFŚS), które z kolei podpadać będą pod dotychczasowe zwolnienie, rozszerzone jednak o przedszkola.

Pierwszą zmianą jest więc przede wszystkim rozszerzenie, o przedszkola, przyzakładowych podmiotów sprawujących opiekę nad dziećmi, które mogą uprawniać do skorzystania z nowych preferencji.

Najistotniejsze jednak jest uznanie za koszty uzyskania przychodu wydatków poniesionych przez pracodawcę w związku z utworzeniem zakładowego żłobka, klubu dziecięcego lub przedszkola, a także wydatków poniesionych z tytułu ich prowadzenia do przypadającej na jedno dziecko do wysokości kwoty:

* 400 zł w przypadku dziecka uczęszczającego do żłobka lub klubu dziecięcego,

* 200 zł w przypadku dziecka uczęszczającego do przedszkola.

W analogicznych wysokościach kosztami uzyskania przychodu będą koszty pracodawcy przeznaczone na dofinansowanie pracownikowi wydatków związanych z objęciem opieki sprawowanej przez dziennego opiekuna, uczęszczaniem dziecka do żłobka lub klubu dziecięcego, a także przedszkola. Zaznaczyć jednak należy, że wydatki pracownika muszą być w odpowiedni sposób przez niego udokumentowane.

Zaliczając do kosztów powyższe wydatki należy mieć na uwadze ogólne regulacje obowiązujące w ustawach o podatkach dochodowych (np. dotyczące wydatków, które nie będą mogły być zaleczane do kosztów uzyskania przychodu).


[1] Prawidłowy tytuł: ustawa z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dziennik Ustaw z 2015 r., poz. 1296).

[2] Uzasadnienie projektu ustawy, Sejm RP VII kadencji, Nr druku: 3461.

Zapostowane w Blog

Granice aneksowania umów o zamówienia publiczne-kiedy koniecznej jest rozpisanie nowego przetargu?

Jednym z kluczowych zagadnień związanych z zawieraniem i realizacją umów w sprawach zamówień publicznych jest dopuszczalność ich zmiany i jej granice. Ustawowa regulacja zamówień publicznych ma prowadzić do przejrzystości procesu udzielania tych zamówień i ochrony konkurencji. W tym celu zasada swobody umów ograniczona została m.in. poprzez wyłączenie swobody dokonywania ich zmian.

Owo ograniczenie wynika przede wszystkim z dwóch przepisów PZP. Pierwszym z nich jest art. 144 ust. 1, zgodnie z którym do umowy w sprawie zamówienia publicznego można wprowadzić zmiany istotne jedynie wtedy, gdy taka możliwość została przewidziana w SIWZ lub w ogłoszeniu o zamówieniu.

Cały arykuł dostępny tutaj  pobierz

 

Zmiana przepisów dot. zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego-wypowiedź dla Polskiego Radia

Posłowie przyjęli senackie poprawki do ustawy o zużytym sprzęcie elektronicznym. Zmiany przepisów ww. ustawy skomentowała w audycji  Polskiego Radia 24, Kamila Czarnota radca prawny Kancelarii.

Link do wystąpienia: <a href=”http://www.polskieradio.pl/130/2787/Artykul/1521350″ target=”_blank”>http://www.polskieradio.pl/130/2787/Artykul/1521350